هیپرهیدروزیس کف دست یا عرق کف دست نشانه چیست؟

هیپرهیدروزیس کف دست یا تعریق بیش از حد یک بیماری نسبتاً شایع است. بر اساس مطالعات آماری، تقریباً 3 درصد از جمعیت از این بیماری رنج می برند. این مشکل باعث ناراحتی جدی برای بیمار می شود. عرق کردن کف دست می تواند نشان دهنده ایجاد مشکلات جدی در بدن باشد، بنابراین نباید تعریق بیش از حد را نادیده گرفت.
اغلب کف دست ها در موقعیت های استرس زا، زمانی که فرد ترسیده یا تحریک شده است، عرق می کنند. این به این دلیل است که غدد عرق اکرین به شدت در کف دست، پیشانی و پا متمرکز هستند. آنها با سیستم عصبی سمپاتیک مرتبط هستند که در هنگام استرس تعریق را فعال می کنند . این مشکل می تواند مادرزادی باشد، اما بیشتر در دوران نوجوانی ظاهر می شود. برای برخی از افراد، مشکل عرق کردن کف دست با افزایش سن از بین می رود، در حالی که برخی دیگر مادام العمر از هیپرهیدروزیس رنج می برند.

علائم هیپرهیدروزیس

افراد مبتلا به این مشکل علائم زیر را تجربه می کنند:
– رنگ قرمز کف دست
– مشکل در استفاده از خودکار و مداد
– ظاهر شدن لکه های مرطوب روی کاغذ هنگام نوشتن
– مشکل در نگه داشتن اشیاء لغزنده در دست

هیپرهیدروزیس کف دست
هیپرهیدروزیس کف دست

دلایل عرق کردن کف دست ها

در اکثر مواقع غدد عرق توسط عوامل فیزیولوژیکی و پاتولوژیک تحریک می شوند. تعریق کف دست طبیعی است اگر:
– تحت استرس شدید ایجاد شود، به عنوان مثال هنگام صحبت کردن در جمع
– بعد از خوردن غذای گرم یا تند
– هنگام نوشیدن الکل
– قرار داشتن در محیطی با دمای بالا
– در طول بیماری با تب بالا

اگر دلایل عینی برای تعریق بیش از حد وجود نداشته باشد، علل پاتولوژیک هیپرهیدروزیس کف دست بررسی می شود که شامل موارد زیر است :
– اختلالات غدد درون ریز، از جمله نارسایی هورمونی
– بیماری های عفونی
– بیماری ارثی
– بیماری روانی
هیپرهیدروزیس فیزیولوژیکی نیازی به اصلاح دارویی ندارد. این در پاسخ به محرک های خارجی رخ می دهد و به محض توقف آنها بر روی بدن از بین می رود. علل پاتولوژیک نه تنها یک ناراحتی است، بلکه نشانه ای از بیماری های جدی است. بنابراین نباید این شرایط را نادیده گرفت.

تشخیص

بدون تعیین علت بیماری نمی توان درمان موثری را تجویز کرد. بنابراین، تعدادی تجزیه و تحلیل مورد نیاز است:
– تعیین سطح T3 و T4 در بدن
سونوگرافی غده تیروئید
– آزمایش خون
– فلوروگرافی
– آزمایش خون بیوشیمیایی، از جمله گلوکز
پس از معاینه جامع، پزشک نتیجه گیری می کند که آیا فرد هیپرهیدروزیس فیزیولوژیکی دارد یا پاتولوژیک. در حالت دوم، بنا برتشخیص داده شده ، درمان لازم انتخاب می شود.
علت تعریق بیش از حد در صورت مشکلات سلامتی می تواند در چندین بیماری باشد:
پرکاری تیروئید
– دیابت
– سارس و عفونت های حاد تنفسی
– مالاریا، برخی از انواع تب
– بیماری سل
– سندرم برونوئر
– پاکیونیشیای مادرزادی
– دیسکراتوز
– اریتروملالژیا
– آلرژی
– آسیب به غدد فوق کلیوی

علائم هیپرهیدروزیس در مردان به دلیل تعداد زیاد غدد عرق بارزتر است. اما زنان به دلیل سطوح هورمونی ناپایدار بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

چگونه از شر تعریق زیاد کف دست خلاص شویم؟

در اینجا چند نکته سریع برای مقابله با عرق کف دست آورده شده است:

– دست ها را مرتب بشویید. حتی اگر خیلی کثیف نیستند، فقط از آب استفاده کنید، زیرا شستشوی مداوم با صابون باعث خشکی بیش از حد پوست می شود.
– دستمال مرطوب همراه خود داشته باشید و از آنها برای خشک کردن دستان خود در طول روز استفاده کنید.
– ژل های دست جیبی به تمیز کردن و خشک شدن دست ها در زمانی که نمی توانید آنها را بشویید کمک می کند.
– پودر تالک رطوبت و عرق را به خوبی جذب می کند، بنابراین یک بطری کوچک تالک در کیف خود داشته باشید.
استفاده از دستکش باعث می‌شود کف دست‌های شما بیشتر عرق کند، زیرا پوست نمی‌تواند به طور موثر زیر پارچه نفس بکشد ، بنابراین فقط در زمستان دستکش بپوشید.

درمان هایپرهیدروزیس کف دست

انتخاب تاکتیک های درمانی به بیماری زمینه ای بستگی دارد. در اختلالات غدد درون ریز، این علامت با اصلاح سطح هورمون ها در خون برطرف می شود و برای بیماری های عفونی، کافی است داروی مناسب مانند آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد ویروسی برای درمان بیماری را مصرف شود .
اگر علت تعریق بیش از حد در بیماری های جدی نباشد، بلکه در موقعیت های استرس زای مکرر یا ویژگی های فردی ارگانیسم باشد، درمان به صورت علامتی انجام می شود. کانال های غدد عرق را می توان با آماده سازی سم بوتولینوم یا بوتاکس کردن مسدود کرد. بنابراین سطح رطوبت در کف دست به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. اما این روش تا 12 ماه اعتبار دارد، سپس باید تکرار شود.

توجه فرمایید !

مطالب موجود در سایت ، صرفا جهت افزایش اطلاعات عمومی است .
هرگونه سئوال درباره بیماری ، تشخیص بیماری و تجویز دارو در حیطه وظایف پزشک بوده و لازم است جهت معاینه ، تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کرده و از خود درمانی بپرهیزید .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *